Wróć do listy artykułów

Mariusz Dziemiańczuk

Współautorzy: Anna Zgierska

Bezradność, niemoc, bezsens.


Dekret przeznaczony jest głównie dla osób, które mają doświadczenie w pracy nad sobą i potrafią uzupełnić
uzdrawianie metodami takimi jak regresing, eft oraz techniki oddechowe. Jeśli Twój stan emocjonalny jest skrajnie zaniżony, nie sięgaj proszę po ten dekret, bez czyjegoś wsparcia.
Autorzy nie biorą odpowiedzialności za efekty stosowania, bez zachowania ostrożności w pracy nad sobą.
To bardzo ważne, aby rozumieć swoje stany wewnętrzne i co się chce osiągnąć.Należy mieć na uwadze, że podczas pracy z dekretem, mogą pojawiać się rozmaite stany
oraz odczucia, z którymi należy umieć samodzielnie pracować. Jeżeli tak nie jest, zachowaj proszę kontakt
z kimś kto będzie Cię wspierać.

Inspiracja: Przed korzystaniem z dekretu warto zapoznać się z metodą EFT, która może pomóc w sytuacji pojawienia się silnych emocji. Dla ułatwienia zamieszczamy wersję dla kobiet i mężczyzn.

Rozszerzony dekret dostępny będzie odpłatnie w wersji audio lub na życzenie zainteresowanych.
Autorzy tworzą również dekrety afirmacyjne na wybrane przez klienta tematy wspierające zmianę trudnych przekonań.




Dekret afirmacyjny
wersja dla mężczyzn


Akceptuję siebie i to jaki jestem. Patrząc na siebie mogę odczuwać
przyjemne, pozytywne myśli i odczucia.

Jest mi dobrze gdy przebywam sam ze sobą. Przebaczam sobie, że jest mi tak
ciężko i źle. Przebaczam sobie, że gdy nawet się
staram i bardzo chcę zmian, ponoszę porażki. Pozwalam sobie na nowo
dostrzec, że mogę akceptować i szanować siebie pomimo
moich doświadczeń. Rozumiem, że mogę popełniać pomyłki i przyczyniać
się do swego cierpienia. Rozumiem, że mogę dokonywać złych wyborów,
które mi się nie opłacają. To naturalne, kiedy uświadamiam sobie,
że robię wszystko najlepiej jak potrafię. Dostrzegam jakie naprawdę
są tego efekty na trzeźwo i przytomnie. Przebaczam sobie, że cierpię,
że czuję się jak nieporadna ofiara. Przebaczam sobie, całą nienawiść do siebie.
Uświadamiam sobie, że zawsze działam na miarę moich możliwości.
Przebaczam sobie, że nie potrafię reagować. To w porządku gdy nie mogę
sobie z tym poradzić. Uświadamiam sobie wszystkie emocje,
które czuję do siebie gdy nie mam już sił, gdy już nie
daję rady. Widzę jak bardzo się staram i ile sił wkładam w to,
aby było mi lepiej. Cenię siebie pomimo tych wszystkich niepowodzeń.
Cenię siebie za to, że jestem. To nic, że wszyscy udowadniają mi, że jestem
do niczego i że nic nie potrafię. Szanuję siebie pomimo całej tej
nieporadności i wysiłku jaki wkładam w moje działanie. Przebaczam sobie,
że często nie wiem co robić i jak się zachować. Wiem, że to w porządku
gdy nie zawsze wszystko wiem i nie ze wszystkim sobie radzę.
Mam prawo się uczyć i mam prawo nie rozumieć. To bezpieczne gdy
poznaję nowe osoby i sytuacje. Mogę ufać sobie i szanować siebie,
nawet gdy nie spełniam swoich oczekiwań i wyobrażeń. Wiem, że mogę się
zmieniać w swoim własnym tempie i to jest w porządku. Mogę się czuć
z tym bezpiecznie i niewinnie. Pomimo, że czuję się uzależniony od
moich bliskich, od moich znajomych i nie czuję się swobodnie z moim smutkiem,
żalem i pretensjami do siebie, to i tak zauważam powody dla których
mogę siebie polubić. To nic, że tak często trwam w odrętwieniu, niechęci
i braku działania. Rozumiem, że jest to powodowane moim cierpieniem i emocjami.
Pozwalam sobie dostrzec jakie to emocje, by poznać je z korzyścią dla
własnego uzdrowienia. Pozwalam sobie poczuć i szanować to co się we mnie
pojawia, akceptuję te odczucia i obrazy.
Uświadamiam sobie powody dla których tak się dzieje.


Wybieram inny sposób myślenia o sobie. Wybieram teraz pozytywne myśli
i pozytywne nastawienie do siebie, do mego życia.
Pozytywne myślenie coraz bardziej mi się opłaca. Gdy przebaczam sobie
wszystkie presje i wysiłek jaki wkładam w moje działania, to czuję się
swobodniej,lepiej i przyjemniej. Pozwalam sobie uwierzyć i sprawdzić,
że to faktycznie na mnie działa i mi pomaga. Przebaczam sobie,
że przestałem wierzyć w pozytywne efekty mojej pracy i uzdrowienia.
Teraz na nowo dostrzegam inne, lepsze możliwości i pomysły na życie.
Pomimo, że czuję się nieszczęśliwy, niezaradny i tak bardzo niespełniony
w moim życiu to i tak mogę poczuć, że istnieją lepsze możliwości.
Uwalniam się od presji i chęci udowadniania sobie, że jestem beznadziejny.
Pozwalam sobie dostrzegać i doceniać nawet najmniejsze efekty moich kreacji.
Mam świadomość, że każdy mały sukces przybliża mnie do czegoś jeszcze lepszego,
niż mam teraz.


To bezpieczne dla mnie gdy moje marzenia stają się rzeczywistością.
Przebaczam sobie cały wysiłek i upór jaki wkładałem w trwanie w tej
sytuacji bez wyjścia. Daje sobie prawo do tego, aby spróbować żyć
inaczej.Daję sobie prawo do tego, aby dostrzec, i wybrać nowe sposoby
działania na trzeźwo i przytomnie.Daję sobie prawo do tego, aby dostrzec
nowe możliwości tu i teraz. Mogę działać z korzyścia dla siebie, i
mojego samopoczucia.Zasługuję na to, aby odkryć coś innego, niż do tej
pory. Moje nowe wybory są całkowicie niewinne, bezpieczne i korzystne dla
mnie. Wiem, że nawet gdy żyłem w sposób który mnie ograniczał, mogę
czuć się w porządku i miło ze sobą. Przebaczam sobie
wiarę w to, że moje działania i myślenie nie przynoszą żadnego
rezultatu. Przebaczam sobie doświadczanie całej tej bierności i
niepowodzenia w moim życiu. Akceptuję to, że nie zawsze radzę sobie z
negatywnymi emocjami i niepowodzeniem. Od tej pory uświadamiam sobie, że
warto doświadczać czegoś innego, niż tylko utrata nadziei. Wiem, że moje
życie i moje działanie zależą ode mnie. Wiem, że to ode mnie zależą
moje sukcesy, a we wspierajacym mnie środowisku łatwiej je odnoszę.
Uświadamiam sobie więc, że od teraz mogę wybrać lepsze towarzystwo,
lepsze sytuacje. Już teraz rezygnuję z całego wysiłku, podtrzymywania
niezadowolenia, bólu i niespełnienia. Uświadamiam sobie całą wiarę w
brak poczucia wpływu na moje życie. To bezpiecznie gdy zamieniam wiarę w
niepowodzenie na wiarę w sukcesy i pozytywne efekty moich działań. Doceniam
najmniejsze moje osiągnięcia. Ugruntowuję tym samym moją skuteczność i
umiejętność wprowadzania zmian.


Pomimo, że często upieram się aby widzieć świat poprzez swoje wyobrażenia
i zaślepienia to od tej chwili rezygnuję z okłamywania siebie.
Uświadamiam sobie sposoby w jaki się samookłamywałem, gdy nie widziałem
wszystkiego na trzeźwo i przytomnie. Uświadamiam sobie sposoby w jaki
się samookłamywałem, w jaki podtrzymywałem iluzje.
Rezygnuję z ucieczki od moich prawdziwych marzeń i odczuć. Rezygnuję z
wiary w to, że to o czym marzę nie ma znaczenia. Uświadamiam sobie cały
lęk przed porażką i niechęć do zmian. Widzę, że jedynie uwierzyłem,
że mi na niczym nie zależy. Widzę, że jedynie wmówiłem sobie z lęku
przed porażką, że to jest bez sensu. Widzę jak bardzo uciekam od tego co
naprawdę czuję. Rozumiem, że lekceważenie z lęku moich potrzeb i planów
nie jest dla mnie korzystne. Zamiast tego wybieram szanowanie moich potrzeb
i marzeń i jestem z tym bezpieczny. To bezpieczne gdy na trzeźwo i przytomnie
uświadamiam sobie czego pragnę i o co mi chodzi. Sam mogę decydować o
moich planach życiowych. To w porządku gdy mam własne zdanie i własne
plany. Sam wiem co jest dla mnie najlepsze. Przebaczam sobie cały paraliż
decyzyjny jaki odczuwam przy działaniu. To bezpiecznie, bym mógł
postrzegać sytuację na trzeźwo i przytomnie. To bezpieczne, abym mógł
postrzegać świat jako sprzyjający mi. Rezygnuję z tłumienia moich
potrzeb, aby uzyskać akceptację innych. Moje życie ma głęboki sens
i wartość. Doceniam moje życie i sposób w jaki chcę się realizować.
Pozwalam sobie widzieć sens w prostych czynnościach oraz osiągnięciach.


Przebaczam sobie, że uwierzyłem jak bardzo życie jest bezsensu. Przebaczam
wszystkim, którzy utwierdzali mnie w tej wierze. Już teraz mogę korzystać
z owoców moich najlepszych zmian. Rozumiem, że wszystkie one są potrzebne,
abym mógł znaleźć się w tym miejscu w którym chcę być. Przebaczam
rodzicom, znajomym, wszystkim tym, którzy odbierali mi motywację i
zniechęcali do tego życia. Teraz wiem, że to ode mnie zależy realizacja
wszystkich moich planów i marzeń. Przestaję trzymać się niekorzystnych
dla mnie związków i sytuacji, a tym samym niepotrzebnie cierpieć. Wybieram
inspirujące mnie towarzystwo, które rozpoznaje moje talenty oraz zdolności.
Zasługuję na to, aby inni motywowali mnie do wszystkich pozytywnych zmian.
Mam prawo do tego co najlepsze. Mogę uczyć się nowych umiejętności i
czerpać z tego pozytywne inspiracje na więcej sukcesów. Przebaczam
wszystkim, którzy się mnie wstydzą i nie doceniają. Przebaczam sobie,
że daję im powody do takiego traktowania. Dostrzegam coraz więcej zalet dla
których mogę cieszyć się z życia i z inspirujących mnie kontaktów.
Przebaczam sobie, że wciąż pozwalam na zachowania, które utwierdzają mnie
w poczuciu niższej wartości. Uświadamiam sobie wszystkie zakazy, nakazy
jakie sobie narzucam, aby nie móc doświadczać szczęścia, bogactwa i
miłości. Przebaczam sobie, prowokacje innych do litości, odrzucania mnie
i podkreślania mojej bezradności. Przebaczam sobie, że do tego prowokuję,
że przymuszam innych do widzenia mnie jako ofiarę i nieudacznika.
Uświadamiam sobie wszystkie moje odczucia w ciele i reakcje tu i teraz.
Wiem, co dokładnie czuję gdy doświadczam skutków moich emocji i myślenia na
trzeźwo i przytomnie. Pozwalam sobie patrzeć na to co czuję, na trzeźwo
i przytomnie. Mogę, chcę i potrafię odczuwać moje ciało, moje reakcje w
ciele z całkowitą trzeźwością i przytomnością.


Akceptuję wszystko, co się pojawia. Wiem, że znieczulenie już mi sie nie opłaca.
Otwieram się na przytomną ocenę samego siebie i już teraz widzę skutki
moich działań. To w porządku gdy odczuwam emocje w odpowiedzi na to
co mnie spotyka. Uwalniam się od poczucia winy i przymusu karania samego
siebie. Wiem, że nie muszę siebie karać za moje wybory. Jestem niewinny
i w porządku z tym co doświadczam. Mam prawo do zmiany całego mojego życia
i nastawienia bez oglądania się na innych. Już teraz jestem wolny od wstydu
i zakłopotania gdy wybieram inaczej, lepiej niż dotychczas. Pozwalam sobie
na wiele prób i błędów na drodze do mojego kochanego, spełnionego życia.
Akceptuję i rozumiem, że inni mogą obserwować moje wysiłki i z nich szydzić.
To nic, że mogą wyśmiewać moje próby. Uwalniam się od pogardy, wstydu jakie
odczuwam do siebie w momencie mojego działania. To w porządku gdy uczę się
i proszę o pomoc. To w porządku gdy pozwalam sobie na samodzielne działanie
i podnoszenie mojej samooceny. To w porządku i niewinne gdy korzystam z
pomocy innych. To w porządku i niewinne gdy tak długi czas jestem
uzależniony emocjonalnie. Przebaczam sobie ciągłe braki mojej motywacji,
przebaczam sobie ciągłe powroty do poprzedniego stanu i emocji. Uwalniam
się od zaślepienia, że jestem nieudacznikiem i że naprawdę nic nie
robię, aby zmienić moje życie. Od teraz mogę zacząć myśleć o sobie
lepiej, z większą wyrozumiałością i szacunkiem. Wiem, że moje działanie
odzwierciedla moje myślenie o mnie samym. Pozwalam sobie więc dopuścić
myśli o moim sukcesie, o moim szczęściu, o moim spełnieniu. Zaczynam
życzyć sobie jak najlepiej. Doceniam moje działanie i dotychczasowe próby
zmiany życia. Pozwalam sobie na słabość, na doświadczanie emocji. Wiem,
że kiedy jestem sam i pracuję ze sobą to jest to bezpieczne. Zawsze mogę
znaleźć, odkryć miejsce w którym jest spokój i cisza. Zaczynam
dostrzegać proste przyjemności i sens działania. To w porządku gdy
pozwalam sobie na odpoczynek, rozluźnienie, oddech. Rezygnuję z walki oraz
trwania w ciągłym napięciu. Wybieram zamiast tego trzeźwe, skuteczne
działanie. Wybieram zamiast tego efektywne działanie i metody, które mi
naprawdę pomagają. Mogę, chcę i potrafię z korzyścią działać dla
siebie. Mogę, chcę i potrafię pomagać sobie. Mogę, chcę i potrafię być
swoim przyjacielem. Mogę, chcę i potrafię być po swojej stronie. Mogę,
chcę i potrafię pokochać siebie takiego jaki jestem. Pozwalam sobie
polubić siebie wraz z tymi emocjami i doświadczeniami. Mogę, chcę i
potrafię szanować siebie i swoje uczucia. Mogę, chcę i potrafię szanować
swoje ciało takie jakie ono jest. Rezygnuję z wysiłku udowadniania sobie,
że nic na mnie nie działa, że nic mnie nie zmieni. Pozwalam sobie dostrzec,
że można inaczej. Pozwalam sobie dostrzec lepszą stronę mojego życia.
Rozluźnienie, spokój przychodzą do mnie z łatwością. Mogę czuć się
naprawdę dobrze kiedy sobie na to pozwolę. Mogę czuć się wyjątkowo
dobrze, kiedy jestem pogodzony z sobą. To takie miłe i przyjemne, kiedy jest
mi lekko i swobodnie w ciele. Pozwalam sobie na trzeźwo i przytomnie
doświadczać przestrzeni i przepływu energii w moim ciele. Pozwalam sobie na
wolność i swobodę w moim własnym ciele. Pozwalam sobie na zmiany, pozwalam
sobie na coś korzystnego i wartościowego dla mnie. Akceptuję całą moją
dotychczasową bezradność, żal i niepowodzenie. Czuję, że od tej pory
wszystko jest w porządku. Od tej pory wszystko mi sprzyja i działa dla
mojego uzdrowienia. Od tej pory jestem na dobrej drodze. Ufam, że dzieje się
dobrze. Jestem na drodze uzdrowienia, uspokojenia, wyciszenia. Otwieram się
i przyjmuję już pełną harmonię w swoim ciele, umyśle i sercu. Od tej pory
przepełniam się miłością, pogodzeniem z sobą, akceptacją tego co było
i z przyzwoleniem na to co będzie. Mam same pozytywne wizje mojego życia,
czuję się bezpiecznie i spokojnie na myśl o nich. Jestem od teraz
człowiekiem wyciszonym, rozumiejącym swoje emocje i odczucia. Dzięki temu
zauważam siebie, swoje potrzeby i odnoszę sukcesy. Otrzymuję zawsze coś
lepszego niż jestem w stanie sobie wyobrazić. Zgadzam się na to w pełni.
To naturalne gdy odczuwam wewnątrz siebie światło, mądrość i moc. Ufam
sobie. Wiem, że mogę wybierać z najwyższą korzyścią dla siebie.


Dekret afirmacyjny
wersja dla kobiet

Akceptuję siebie i to jaka jestem. Patrząc na siebie mogę odczuwać
przyjemne, pozytywne myśli i odczucia.

Jest mi dobrze, gdy przebywam sama ze sobą. Przebaczam sobie, że jest mi
tak ciężko i źle. Przebaczam sobie, że gdy nawet się staram i bardzo chcę
zmian, ponoszę porażki. Pozwalam sobie na nowo dostrzec, że mogę
akceptować i szanować siebie pomimo moich doświadczeń. Rozumiem,
że mogę popełniać pomyłki i przyczyniać się do swego
cierpienia. Rozumiem, że mogę dokonywać złych wyborów, które mi się nie
opłacają. To naturalne, kiedy uświadamiam sobie, że robię wszystko najlepiej
jak potrafię. Dostrzegam jakie naprawdę są tego efekty na trzeźwo i
przytomnie. Przebaczam sobie, że cierpię, że czuję się jak nieporadna
ofiara. Przebaczam sobie, całą nienawiść do siebie. Uświadamiam sobie,
że zawsze działam na miarę moich możliswości. Przebaczam sobie, że nie
potrafię reagować. To w porządku gdy nie mogę sobie z tym poradzić.
Uświadamiam sobie wszystkie emocje, które czuję do siebie gdy nie mam już sił,
gdy już nie daję rady. Widzę jak bardzo się staram i ile sił wkładam w to,
aby było mi lepiej. Cenię siebie pomimo tych wszystkich niepowodzeń. Cenię
siebie za to, że jestem. To nic, że wszyscy udowadniają mi, że jestem do
niczego i że nic nie potrafię.

Szanuję siebie pomimo całej tej nieporadności i wysiłku jaki wkładam w
moje działanie. Przebaczam sobie, że często nie wiem co robić i jak się
zachować. Wiem, że to w porządku gdy nie zawsze wszystko wiem i nie ze
wszystkim sobie radzę. Mam prawo się uczyć i mam prawo nie rozumieć.
To bezpieczne gdy poznaję nowe osoby i sytuacje.
Mogę ufać sobie i szanować siebie, nawet gdy nie spełniam swoich
oczekiwań i wyobrażeń. Wiem, że mogę się zmieniać w swoim własnym
tempie i to jest w porządku. Mogę się czuć z tym bezpiecznie i niewinnie.
Pomimo, że czuję się uzależniona od moich bliskich, od moich znajomych
i nie czuję się swobodnie z moim smutkiem, żalem i pretensjami do siebie,
to i tak zauważam powody dla których mogę siebie polubić. To nic, że tak
często trwam w odrętwieniu, niechęci i braku działania. Rozumiem, że jest
to powodowane moim cierpieniem i emocjami. Pozwalam sobie dostrzec jakie to
emocje, by poznać je z korzyścią dla własnego uzdrowienia. Pozwalam sobie
poczuć i szanować to co się we mnie pojawia, akceptuję te odczucia i
obrazy. Uświadamiam sobie powody dla których tak się dzieje.

Wybieram inny sposób myślenia o sobie. Wybieram teraz pozytywne myśli
i pozytywne nastawienie do siebie, do mego życia. Pozytywne myślenie coraz
bardziej mi się opłaca. Gdy przebaczam sobie wszystkie presje i wysiłek
jaki wkładam w moje działania, to czuję się swobodniej,
lepiej i przyjemniej. Pozwalam sobie uwierzyć i sprawdzić, że to faktycznie
na mnie działa i mi pomaga. Przebaczam sobie, że przestałam wierzyć
w pozytywne efekty mojej pracy i uzdrowienia. Teraz na nowo dostrzegam inne,
lepsze możliwości i pomysły na życie. Pomimo, że czuję się
nieszczęśliwa, niezaradna i tak bardzo niespełniona w moim życiu to i tak
mogę poczuć, że istnieją lepsze możliwości. Uwalniam się od presji i
chęci udowadniania sobie, że jestem beznadziejna. Pozwalam sobie dostrzegać
i doceniać nawet najmniejsze efekty moich kreacji. Mam świadomość, że
każdy mały sukces przybliża mnie do czegoś jeszcze lepszego, niż mam
teraz.

To bezpieczne dla mnie gdy moje marzenia stają się rzeczywistością.
Przebaczam sobie cały wysiłek i upór jaki wkładałam w trwanie w tej
sytuacji bez wyjścia. Daje sobie prawo do tego, aby spróbować żyć
inaczej.Daję sobie prawo do tego, aby dostrzec, i wybrać nowe sposoby
działania na trzeźwo i przytomnie.Daję sobie prawo do tego, aby dostrzec
nowe możliwości tu i teraz. Mogę działać z korzyścia dla siebie, i
mojego samopoczucia.Zasługuję na to, aby odkryć coś innego, niż do tej
pory. Moje nowe wybory są całkowicie niewinne, bezpieczne i korzystne dla
mnie. Wiem, że nawet gdy żyłam w sposób który mnie ograniczał, mogę
czuć się w porządku i miło ze sobą. Przebaczam sobie wiarę w to,
że moje działania i myślenie nie przynoszą żadnego rezultatu.
Przebaczam sobie doświadczanie całej tej bierności i
niepowodzenia w moim życiu. Akceptuję to, że nie zawsze radzę sobie z
negatywnymi emocjami i niepowodzeniem. Od tej pory uświadamiam sobie,
że warto doświadczać czegoś innego, niż tylko utrata nadziei. Wiem, że moje
życie i moje działanie zależą ode mnie. Wiem, że to ode mnie zależą
moje sukcesy, a we wspierajacym mnie środowisku łatwiej je odnoszę.
Uświadamiam sobie więc, że od teraz mogę wybrać lepsze towarzystwo,
lepsze sytuacje. Już teraz rezygnuję z całego wysiłku, podtrzymywania
niezadowolenia, bólu i niespełnienia. Uświadamiam sobie całą wiarę w
brak poczucia wpływu na moje życie. To bezpiecznie gdy zamieniam wiarę
w niepowodzenie na wiarę w sukcesy i pozytywne efekty moich działań.
Doceniam najmniejsze moje osiągnięcia. Ugruntowuję tym samym moją
skuteczność i umiejętność wprowadzania zmian.


Pomimo, że często upieram się, aby widzieć świat poprzez swoje wyobrażenia
i zaślepienia,to od tej chwili rezygnuję z okłamywania siebie.

Uświadamiam sobie sposoby w jaki się samookłamywałam,
gdy nie widziałam wszystkiego na trzeźwo i przytomnie.
Uświadamiam sobie sposoby w jaki się samookłamywałam, w jaki
podtrzymywałam iluzje. Rezygnuję z ucieczki od moich prawdziwych
marzeń i odczuć. Rezygnuję z wiary w to, że to o czym marzę nie ma
znaczenia. Uświadamiam sobie cały lęk przed porażką i niechęć do zmian.
Widzę, że jedynie uwierzyłam, że mi na niczym nie zależy.
Widzę, że jedynie wmówiłam sobie z lęku przed porażką, że to jest bez sensu.
Widzę jak bardzo uciekam od tego co naprawdę czuję. Rozumiem, że lekceważenie
z lęku moich potrzeb i planów nie jest dla mnie korzystne.
Zamiast tego wybieram szanowanie moich potrzeb i
marzeń i jestem z tym bezpieczny. To bezpieczne gdy na trzeźwo i przytomnie
uświadamiam sobie czego pragnę i o co mi chodzi. Sama mogę decydować o
moich planach życiowych. To w porządku gdy mam własne zdanie i własne
plany. Sama wiem, co jest dla mnie najlepsze. Przebaczam sobie cały paraliż
decyzyjny, jaki odczuwam przy działaniu. To bezpiecznie, bym mogła
postrzegać sytuację na trzeźwo i przytomnie. To bezpieczne, abym mogła
postrzegać świat jako sprzyjający mi. Rezygnuję z tłumienia moich
potrzeb, aby uzyskać akceptację innych. Moje życie ma głęboki sens i
wartość. Doceniam moje życie i sposób w jaki chcę się realizować.
Pozwalam sobie widzieć sens w prostych czynnościach oraz osiągnięciach.


Przebaczam sobie, że uwierzyłam jak bardzo życie jest bezsensu. Przebaczam
wszystkim, którzy utwierdzali mnie w tej wierze. Już teraz mogę korzystać
z owoców moich najlepszych zmian. Rozumiem, że wszystkie one są potrzebne,
abym mogła znaleźć się w tym miejscu, w którym chcę być. Przebaczam
rodzicom, znajomym, wszystkim tym, którzy odbierali mi motywację i
zniechęcali do tego życia. Teraz wiem, że to ode mnie zależy realizacja
wszystkich moich planów i marzeń. Przestaję trzymać się niekorzystnych
dla mnie związków i sytuacji, a tym samym niepotrzebnie cierpieć. Wybieram
inspirujące mnie towarzystwo, które rozpoznaje moje talenty oraz zdolności.
Zasługuję na to, aby inni motywowali mnie do wszystkich pozytywnych zmian.
Mam prawo do tego co najlepsze. Mogę uczyć się nowych umiejętności i
czerpać z tego pozytywne inspiracje na więcej sukcesów. Przebaczam
wszystkim, którzy się mnie wstydzą i nie doceniają. Przebaczam sobie, że
daję im powody do takiego traktowania. Dostrzegam coraz więcej zalet dla
których mogę cieszyć się z życia i z inspirujących mnie kontaktów.
Przebaczam sobie, że wciąż pozwalam na zachowania, które utwierdzają mnie
w poczuciu niższej wartości. Uświadamiam sobie wszystkie zakazy, nakazy
jakie sobie narzucam, aby nie móc doświadczać szczęścia, bogactwa i
miłości. Przebaczam sobie, prowokacje innych do litości, odrzucania mnie i
podkreślania mojej bezradności. Przebaczam sobie, że do tego prowokuję,
że przymuszam innych do widzenia mnie jako ofiarę i nieudacznika.
Uświadamiam sobie wszystkie moje odczucia w ciele i reakcje tu i teraz.
Wiem, co dokładnie czuję, gdy doświadczam skutków moich emocji i myślenia,
na trzeźwo i przytomnie. Pozwalam sobie patrzeć na to co czuję, na trzeźwo
i przytomnie. Mogę, chcę i potrafię odczuwać moje ciało, moje reakcje w
ciele z całkowitą trzeźwością i przytomnością.


Akceptuję wszystko co się pojawia. Wiem, że znieczulenie już mi sie nie opłaca.
Otwieram się na przytomną ocenę samego siebie i już teraz widzę skutki
moich działań. To w porządku, gdy odczuwam emocje w odpowiedzi na to,
co mnie spotyka. Uwalniam się od poczucia winy i przymusu karania samego siebie.
Wiem, że nie muszę siebie karać za moje wybory. Jestem niewinna i w porządku
z tym, co doświadczam. Mam prawo do zmiany całego mojego życia i nastawienia
bez oglądania się na innych. Już teraz jestem wolna od wstydu i zakłopotania
gdy wybieram inaczej, lepiej niż dotychczas. Pozwalam sobie na wiele prób
i błędów na drodze do mojego kochanego, spełnionego życia.
Akceptuję i rozumiem, że inni mogą obserwować moje wysiłki i z nich szydzić.
To nic, że mogą wyśmiewać moje próby. Uwalniam się od pogardy, wstydu jakie
odczuwam do siebie  w momencie mojego działania. To w porządku, gdy uczę
się i proszę o pomoc. To w porządku, gdy pozwalam sobie na samodzielne
działanie i podnoszenie mojej samooceny.

To w porządku i niewinne, gdy korzystam z pomocy innych. To w porządku i niewinne,
gdy tak długi czas jestem uzależniona emocjonalnie. Przebaczam sobie ciągłe braki
mojej motywacji, przebaczam sobie ciągłe powroty do poprzedniego stanu i emocji.
Uwalniam się od zaślepienia, że jestem nieudacznikiem i że naprawdę nic
nie robię, aby zmienić moje życie. Od teraz mogę zacząć myśleć o sobie
lepiej, z większą wyrozumiałością i szacunkiem. Wiem, że moje działanie
odzwierciedla moje myślenie o mnie samej. Pozwalam sobie więc, dopuścić
myśli o moim sukcesie, o moim szczęściu, o moim spełnieniu. Zaczynam
życzyć sobie, jak najlepiej. Doceniam moje działanie i dotychczasowe próby
zmiany życia. Pozwalam sobie na słabość, na doświadczanie emocji. Wiem,
że kiedy jestem sam i pracuję ze sobą, to jest to bezpieczne. Zawsze mogę
znaleźć, odkryć miejsce, w którym jest spokój i cisza. Zaczynam
dostrzegać proste przyjemności i sens działania. To w porządku, gdy pozwalam
sobie na odpoczynek, rozluźnienie, oddech. Rezygnuję z walki oraz trwania
w ciągłym napięciu.

Wybieram zamiast tego trzeźwe, skuteczne działanie. Wybieram zamiast tego
efektywne działanie i metody, które mi naprawdę pomagają. Mogę, chcę i potrafię
z korzyścią działać dla siebie. Mogę, chcę i potrafię pomagać sobie.
Mogę, chcę i potrafię być swoim przyjacielem. Mogę, chcę i potrafię być po
swojej
stronie.Mogę, chcę i potrafię pokochać siebie taką jaką jestem. Pozwalam
sobie polubić siebie wraz z tymi emocjami i doświadczeniami. Mogę, chcę
i potrafię szanować siebie i swoje uczucia. Mogę, chcę i potrafię szanować
swoje ciało takie jakie ono jest. Rezygnuję z wysiłku udowadniania sobie,
że nic na mnie nie działa, że nic mnie nie zmieni. Pozwalam sobie dostrzec,
że można inaczej. Pozwalam sobie dostrzec lepszą stronę mojego życia.
Rozluźnienie, spokój przychodzą do mnie z łatwością. Mogę czuć się naprawdę
dobrze kiedy sobie na to pozwolę. Mogę czuć się wyjątkowo dobrze, kiedy jestem
pogodzona z sobą. To takie miłe i przyjemne, kiedy jest mi lekko i swobodnie
w ciele. Pozwalam sobie na trzeźwo i przytomnie doświadczać przestrzeni
i przepływu energii w moim ciele. Pozwalam sobie na wolność, swobodę w moim
własnym ciele.Pozwalam sobie na zmiany,pozwalam sobie na coś korzystnego
i wartościowego dla mnie. Akceptuję całą moją dotychczasową bezradność, żal,
niepowodzenie.Czuję, że od tej pory wszystko jest w porządku. Od tej pory
wszystko mi sprzyja i działa dla mojego uzdrowienia. Od tej pory jestem na
dobrej drodze. Ufam, że dzieje się dobrze. Jestem na drodze uzdrowienia,
uspokojenia, wyciszenia. Otwieram się i przyjmuję już pełną harmonię w swoim
ciele, umyśle i sercu. Od tej pory przepełniam się miłością, pogodzeniem z sobą,
akceptacją tego co było i z przyzwoleniem na to, co będzie. Mam same pozytywne
wizje mojego życia, czuję się bezpiecznie i spokojnie na myśl o nich.
Jestem od teraz człowiekiem wyciszonym, rozumiejącym swoje emocje i odczucia.
Dzięki temu zauważam siebie, swoje potrzeby i odnoszę sukcesy. Otrzymuję
zawsze coś lepszego, niż jestem w stanie sobie wyobrazić. Zgadzam się na
to w pełni. To naturalne, gdy odczuwam wewnątrz siebie światło, mądrość i moc.
Ufam sobie. Wiem, że mogę wybierać z najwyższą korzyścią dla siebie.


 



© Żadna część tej pracy nie może być powielana i rozpowszechniana, w jakiejkolwiek formie, i w jakikolwiek sposób (elektroniczny, mechaniczny, inne), włącznie z fotokopiowaniem, nagrywaniem na taśmy, lub przy użyciu innych urządzeń, bez zgody autorów.
 
Mariusz Dziemiańczuk - zdjęcie
  Mariusz Dziemiańczuk:

Polecamy następujące produkty:

Rytuały więzi małżeńskiej
Kerry Riley, Diane Riley
Hipnoza i autohipnoza
William W. Hewitt
Samoocena - RSR
Leszek Żądło