|
|
Może Cię również zainteresujeOpisWielotomowy, najobszerniejszy w polskiej literaturze podręcznik astrologii, przeznaczony zarówno dla początkujących jak i zaawansowanych. Napisany przez wybitną astrologa dr Krystynę Konaszewską-Rymarkiewicz. W rzetelny i wyczerpujący sposób przybliża każdemu współczesny poziom tej królewskiej wiedzy, tradycjami sięgającej tysiącleci oraz Polskie korzenie astrologii przedwojennej aż do współczesnej astropsychologii. Astrologia medyczna przekazuje nam informację na temat wrodzonych skłonności do chorób czy konstytucji naszego organizmu. Dzięki temu możemy indywidualnie dobierać nie tylko terapię ale też leki, na które właśnie nasz organizm jest wrażliwy. Szczególnie ważna jest też znajomość momentu do przeprowadzenia niezbędnej operacji czy podatności na określoną chorobę.
Fragment Wprowadzenie W zamierzchłej przeszłości wierzono, że to złe bogi i duchy zsyłają na człowieka wszelkie choroby. Wnikliwe obserwacje przyrody, jak i konstelacji gwiezdnych splatały się z zabobonami, religią i magią. W starożytnej Grecji wiara w uzdrowienie była naturalną częścią codziennego życia. Chorzy gromadzili się w świątyniach oddając cześć Asklepiosowi – greckiemu bogowi zdrowia. ASKLEPIOS – w mitologii greckiej heros i bóg sztuki lekarskiej uważany był za syna Apollina i Koronis. W swej ludzkiej postaci uśmiercony przez Zeusa za umiejętność wskrzeszania zmarłych – w sztuce przedstawiany był jak dojrzały, brodaty mężczyzna z laską, wokół której owinięty był wąż i czarą napełnioną leczniczym płynem. (W mitologii rzymskiej odpowiednikiem Asklepiosa był Esculap.) Sanktuaria Asklepiosa zw. asklepiejonami były jednocześnie zakładami leczniczymi i szkołami medycznymi dla pierwszych lekarzy-kapłanów, w większości także astrologów. “OJCEM MEDYCYNY” został uznany grecki lekarz HIPOKRATES (ok. 460�377 p.n.e), przedstawiciel słynnej koskiej (z wyspy Kos) szkoły lekarskiej, pochodzący z rodziny kapłanów Asklepiosa. Medycyna Hipokratesa opierała się na filozofii i patologii humoralnej, a więc dopatrywał się przyczyn prawidłowych bądź chorobliwych czynności ustroju w czterech “sokach” ciała (= humorach): krwi, flegmie oraz w “żółtej” i “czarnej” żółci. Od równowagi jakościowej i ilościowej owych “humorów” zależeć miało zdrowie i choroba. Był przekonany, że prawidłowa dieta, jak i właściwe warunki otoczenia mają ogromne znaczenie w procesie zdrowienia. Był przeciwny stosowaniu zbyt mocnych leków, chyba że odpowiednio przetestowane były niezbędne. Do ulubionych potraw dietetycznych zaliczał kleik jęczmienny, zaś polecanym lekiem był miód. Główną zasadą, którą się kierował w leczeniu pacjentów było – ”...PRIMUM NON NOCERE!” – “po pierwsze nie szkodzić”. Hipokrates był wspaniałym astrologiem i przed przystąpieniem do leczenia danego człowieka zapoznawał się wnikliwie z jego horoskopem natalnym uważając, że znajomość astrologii jest dla lekarza niezbędna. Kontynuatorem dzieła Hipokratesa był rzymski lekarz, ale Grek z pochodzenia – GALEN (Claudius Galenus – ok. 130-200 n.e.). M.in. uwzględniał w/w cztery “humory” Hipokratesa, lecz łączył je z 4 rodzajami temperamentów: cholerycznym (szybko reagującym), flegmatycznym (ociężałym), sangwinicznym (porywczym) oraz melancholicznym (zniechęconym). Temperamenty owe Grecy wiązali z 4 żywiołami: choleryczny z żywiołem ognia (Baran, Lew, Strzelec), flegmatyczny z żywiołem ziemi (Byk, Panna, Koziorożec), sangwiniczny z żywiołem powietrza (Bliźnięta, Waga, Wodnik) i melancholiczny z żywiołem wody (Rak, Skorpion, Ryby). Wśród wielu uczonych i astrologów lat późniejszych wyróżnił się PARACELSUS – (Theophrastus Bombastus von Hehenheim – 1493-1541) lekarz, chemik i filozof urodzony w Szwajcarii, jeden z prekursorów medycyny nowożytnej, który jako wędrowny lekarz podróżował po Europie zyskujący sławę lekarza “cudotwórcy”. Uważał, że podstawą czynności organizmu są procesy chemiczne, w których główną rolę odgrywa: rtęć, siarka i sole, a choroby są wynikiem zaburzeń w ich proporcji. Jako leki wprowadził m.in. preparaty miedzi, żelaza, antymonu, jak i zasadę ścisłego dozowania leków. Będąc filozofem-astrologiem uważał, że “wszystko co jest na Niebie może być znalezione w człowieku”. Według niego każdy składa się z 3 ciał: ciała fizycznego, ciała gwiezdnego/planetarnego i ciała świetlistego. Negatywne wpływy planetarne mogą być przyczyną chorób ciała fizycznego oraz gwiezdnego. Lecz wszelkie negatywne emocje dotyczą ciała świetlistego, co jednak może manifestować się chorobą fizyczną – klasyfikowaną obecnie jako choroba psychosomatyczna. Współcześnie, astrologią posługiwał się także jeden z najwspanialszych umysłów naszego wieku – psychiatra i psychoanalityk – Carl JUNG (1875-1961). Nie ukrywał faktu, że stawiając pacjentom diagnozę uwzględniał ich horoskop urodzeniowy, który Mu pomagał w głębszym rozumieniu osobowości badanego. Oprócz w/w naukowców jest cała plejada wspaniałych uczonych, z których każdy w mniejszym lub większym stopniu wspierał się o astrologię w dziedzinie medycyny. Należy jednak PAMIĘTAĆ – że NIE JEST TO PODRĘCZNIK UCZĄCY DIAGNOZ LEKARSKICH! Po tę książkę sięgną zapewne osoby różnych profesji tylko z tej racji, że interesują się lub działają w dziedzinie astrologii. O ile dana osoba NIE JEST LEKARZEM Z WYKSZTAŁCENIA – MUSI ZDAWAĆ SOBIE SPRAWĘ, ŻE NIE JEST ANI UPRAWNIONĄ, ANI UPOWAŻNIONĄ DO STAWIANIA DIAGNOZ CZY TEŻ LECZENIA! NIE MOŻE ZASTĄPIĆ LEKARZA! JAKO AUTORKA PODRĘCZNIKA OŚWIADCZAM, ŻE NIE BIORĘ ODPOWIEDZIALNOŚCI ZA WYKORZYSTYWANIE PODRĘCZNIKA PRZEZ WSZELKICH “DOMOROSŁYCH” LEKARZY I SZARLATANÓW DLA TZW. LECZENIA. Zadaniem podręcznika jest przybliżenie zagadnień medycznych związanych z astrologią, ale NIE MOŻE ZASTĄPIĆ PROFESJONALNEJ PORADY LEKARSKIEJ!
Opinie naszych Klientów
Powiedz co myślisz o tym produkcie - dodaj swoją opinię
Ostatnio oglądane
|
Produkt niedostępny |
