Henri Nouwen to najwybitniejszy pisarz duchowy naszych czasów, a jego książki cieszą się niekwestionowaną popularnością. ”Z samotności” to medytacje o życiu chrześcijańskim w oparciu o Ewangelię, zwłaszcza zaś miejsca pustynne, w których Jezus chętnie przebywał, modląc się. Samotność w rozważaniach Nouwena to nie to samo co “być samotnym”, nie mieć przyjaciół, być odrzuconym przez rodzinę. Samotność to nie to samo co “bycie samym”.

Pustynia była miejscem, w którym Chrystus mógł się spotkać ze swoim Ojcem, mógł modlić się, pościć i w ten sposób, na przekór logice zdrowego rozsądku, wzmacniać się duchowo. Nie potrzeba też wyjeżdżać na Saharę, by wzmacniać się duchowo i modlić. Nie o taką pustynię Nouwenowi chodzi.

Z samotności to książka o potrzebie „pustyni życia”, o wyciszeniu, wniknięciu w głąb siebie, refleksji i zadumie nad sobą, swoim życiem, wszak głośniej niźli w rozmowach Bóg przemawia w CISZY, jeśli tylko umilkniesz, zawsze Go usłyszysz…

Nawiązując do trzech momentów z życia Jezusa, Henri Nouwen proponuje zastanowienie się nad napięciem pomiędzy pragnieniem samotności a wymaganiami współczesnego życia. Przypomina nam, że Jezus właśnie w swojej samotności odnalazł odwagę, aby podążać za wolą Boga. Pokazuje, że owocne życie i służba muszą mieć źródło w żywej relacji z Bogiem. Pięknie napisana, subtelna w swojej prostocie książka ”Z samotności” jest równie aktualna dzisiaj, jak w chwili napisania.