Eihei daishingi, czyli Reguła zgromadzenia mnichów buddyjskich jest zbiorem napisanych w języku chińskim przez japońskiego mistrza Dogena Kigena tekstów poświęconych różnym aspektom życia wspólnotowego w klasztorze zen. Charakterystyczną cechą nauczania Dogena było utożsamianie praktyki religijnej z osiągnięciem przebudzenia, celu praktyki buddyjskiej. Z tego względu mistrz przywiązywał niezwykłą wagę do życia monastycznego, uważanego przezeń za urzeczywistnienie idealnego świata przebudzenia tu-i-teraz.