Czym jest autentyczne ja? Na czym polega autentyczne istnienie? Kiedy “jesteśmy sobą”, a kiedy nakładamy jedynie maskę, która przesłania naszą prawdziwą osobowość? Epoka nowoczesna postawiła te pytania w samym centrum swojej refleksji o człowieku i ludzkim świecie. Absorbowały one pisarzy, poetów, filozofów. Udzielano na nie bardzo różnych odpowiedzi. Rousseau poszukiwał autentyczności w “naturze”, romantycy próbowali ją odnaleźć w wyobraźni czy ironii, inni uznawali, że rozwiązaniem zagadki autentyczności jest wola mocy albo poryw psychotycznego szaleństwa. Która z tych odpowiedzi jest prawdziwsza, bardziej inspirująca?

Książka stanowi próbę analizy metamorfoz, jakim podlegało pojęcie autentyczności w epoce nowoczesnej. Od Rousseau, poprzez Herdera, Shelleya czy Nervala, aż po Nietzschego, Freuda i późniejszych krytyków psychoanalizy śledzi historię jednej z największych obsesji człowieka nowoczesnego.