Praktycznie każdy człowiek w swoim życiu spotyka się z toksycznymi związkami i nie chodzi tylko o związki partnerskie, ale także przyjacielskie, rodzinne i zawodowe. Współuzależnienie dotyka bardzo wiele osób, pośrednio lub bezpośrednio, i wbrew pozorom także tych, którzy nie mają do czynienia z uzależnieniem od środków chemicznych.
Najkrócej mówiąc jest to zależność twojego dobrego samopoczucia od innych ludzi. Kiedy twój nastrój zależy od tego czy są i co robią, co mówią, myślą o tobie, jak cię oceniają, a twoja dobra samoocena opiera się na czynnikach zewnętrznych (na tym co osiągasz, co umiesz, co posiadasz, jak wyglądasz) i waha się w zależności od tego co robisz i co się dzieje wokół ciebie.
Większość osób uwikłanych w toksyczne związki z innymi ludźmi nie zdaje sobie z tego sprawy, odczuwa jednak ciągłe zmęczenie lub stres, brak siły do działania, brak radości życia. Niektórzy mówią, że mają wrażenie jakby coś ich dusiło i brak im przestrzeni. Zdarza się jednak, że to oni są postrzegani jako osoby nieznośne, kontrolujące, denerwujące, czepiające się lub nieczułe. Wtedy często biorą winę na siebie, nawet za rzeczy, za które obiektywnie nie są odpowiedzialne, bo to nie ty odpowiadasz za to, że ktoś inny czuje się np. nie rozumiany.
Książki Pia Mellody uświadamiają rozległość tego zagadnienia i uczą budowania funkcjonalnych relacji z ludźmi. Mówią o powszechnym braku zdrowych granic w większości rodzin, o współuzależnieniach od partnerów, rodziców, dzieci, krewnych, znajomych, współpracowników, szefów, terapeutów, autorytetów. Pokazują jak możemy zadbać o siebie i odbudować swoją rzeczywistość.
Warto przeczytać książkę "Toksyczne związki", by umiejętnie tworzyć satysfakcjonujące relacje z innym w każdej dziedzinie życia, chronić się przed nadużyciami i nie być wykorzystywanym ani wykorzystującym.