“Ciało eteryczne” jest pierwszą pozycją w cyklu książek poruszających zagadnienia związane z ciałami energetycznymi człowieka.

Książka zawiera zwięzłą syntezę wiadomości dotyczących sobowtóra eterycznego oraz zjawisk z nim związanych. Daje wykładnię wiedzy o istocie ciała eterycznego i jego funkcjach.

Fragment

Studiujący okultyzm wie, że człowiek posiada szereg ciał, czyli narzędzi lub przewodników, pozwalających mu na przejawianie się w poszczególnych sferach (planach) natury fizycznej, astralnej, mentalnej i w dalszych. Okultysta stwierdza, że materia fizyczna istnieje w siedmiu stopniach lub stanach skupienia, które nazywa następująco:

– stan atomowy;
– stan podatomowy;
– stan nadeteryczny;
– stan eteryczny;
– stan gazowy;
– stan płynny;
– stan stały.
Cząsteczki wszystkich stanów skupienia materii wchodzą w skład fizycznego przewodnika, czyli ciała. Spotykamy w nim jednak wyraźne rozgraniczenie materii różnych stanów skupienia, którą można podzielić na dwie części, a mianowicie na ciało złożone z materii stałej, płynnej i gazowej oraz na ciało eteryczne, które jest utworzone z cząsteczek bardziej subtelnych stanów skupienia materii fizycznej.
Studiując problematykę ciała eterycznego, poznamy jego istotę, wygląd, funkcje, stosunek do innych przewodników, związek z praną, czyli siłą życiową; jego narodzenie, rozwój oraz rozpad; rolę w niektórych metodach leczniczych, magnetyzmie, mediumizmie i materializacjach; zdolności, jakie można w nim rozwinąć, a także liczne, związane z nim zjawiska eteryczne.

W rezultacie dojdziemy do wniosku, że choć sobowtór eteryczny jest niezbędny do życia ciała fizycznego, nie stanowi jednak – ściśle rzecz ujmując – odrębnego i niezależnego przewodnika świadomości. Pobierając i rozdzielając siłę życiową zrodzoną przez Słońce, jest ściśle związany z fizycznym zdrowiem naszego organizmu. Dowiemy się także, że posiada on własne czakry (czyli ośrodki siły), z których każdy ma do spełnienia swoją własną funkcję. Stwierdzimy, że nasza pamięć o sennych doznaniach i wrażeniach zależy w głównym stopniu od działania materii eterycznej. Ponadto sobowtór eteryczny odgrywa doniosłą rolę w ukonstytuowaniu ciała fizycznego, które ma służyć inkarnującemu się ego. Podobnie jak ciało fizyczne, umiera i rozpada się, dzięki czemu “dusza” może przejść w następny okres swej cyklicznej podróży.
Ciało eteryczne pozostaje w szczególnym związku z leczeniem magnetycznym, jak i mesmeryzmem – zarówno gdy chodzi o uzdrowienie, jak i znieczulenie lub trans. Jest ono również głównym czynnikiem sprawczym zjawisk mających miejsce podczas seansów spirytystycznych, np. pukania, poruszania przedmiotami, różnego rodzaju materializacji. Rozwój zdolności eterycznych obdarza człowieka nowymi możliwościami, niedostępnymi dla przeciętnego śmiertelnika. Przy pomocy materii ciała eterycznego możliwe jest magnetyzowanie przedmiotów, tak samo jak mesmeryzowanie żywych istot. Ciało eteryczne jest dostarczycielem materiału, z którego formuje się substancja zwana ektoplazmą.

Ciało eteryczne miewało różne nazwy. W pierwszych opracowaniach teozoficznych nazywano go często ciałem astralnym, człowiekiem astralnym lub linga siarira. Później jednak zrezygnowano ze stosowania tych nazw wobec ciała eterycznego, ponieważ w istocie rzeczy dotyczyły one ciała utworzonego z materii astralnej, czyli według Hindusów ciała kamy. Dlatego studiując Doktrynę tajemną H. P. Bławackiej oraz inne publikacje, należy pamiętać o konieczności rozróżnienia dwóch odrębnych ciał, znanych obecnie jako ciało eteryczne i ciało astralne. Pranamayakosza, czyli przewodnik prany, jest terminem hinduskim, określającym ciało eteryczne. W radża-jodze ciało eteryczne i stałe ciało fizyczne ma jedną wspólną nazwę: sthulopadhi, co oznacza najniższe upadhi atmy (narzędzie atmy).

Każda cząstka ciała fizycznego (płynna, stała, gazowa) jest otoczona powłoką eteryczną. To właśnie powoduje, że ciało eteryczne jest dokładną reprodukcją ciała fizycznego i “wystaje” poza powierzchnię skóry na odległość około trzech centymetrów. Inaczej jest z aurą eteryczną lub – jak się ją często nazywa – aurą zdrowia, która sięga kilkunastu centymetrów od ciała. Podkreślić należy, że zmiany zachodzące w jakości ciała fizycznego i eterycznego są równoczesne. I tak, osoba dbająca o czystość ciała fizycznego niejako automatycznie oczyszcza i wysubtelnia jego eteryczny odpowiednik.

W składzie ciała eterycznego znajdujemy wszystkie rodzaje materii eterycznej, ale ich proporcje mogą się znacznie różnić. Zależy to od takich czynników, jak rasa, podrasa, typ danej osoby, a także jej indywidualna karma.

Szczegółowe własności, jak i funkcje każdego z czterech stopni materii eterycznej ilustruje poniższe zestawienie:

1. Stan eteryczny: ośrodek zwykłego prądu elektrycznego i dźwięku
2. Stan nadeteryczny: ośrodek światła
3. Stan podatomowy: ośrodek “subtelniejszych odmian elektryczności”
4. Stan atomowy: ośrodek pośredniczący przy przekazywaniu myśli z mózgu do mózgu.

Ciało eteryczne ma barwę szarofioletową lub szaroniebieską o bladym odcieniu, słabo świecącą, o wulgarnej lub subtelnej strukturze w zależności od rodzaju ciała stałego. Spełnia ono dwie zasadnicze funkcje:

1. Wchłania pranę, czyli energię życiową, a następnie rozprowadza ją po całym ciele fizycznym.
2. Jest pośrednikiem lub pomostem pomiędzy ciałem fizycznym a ciałem astralnym i przekazuje ciału astralnemu świadomość zmysłowych kontaktów za pośrednictwem mózgu astralnego, jak również doprowadza do mózgu fizycznego i systemu nerwowego świadomość z poziomu astralnego i wyższego.
Poza tym sobowtór eteryczny rozwija w sobie pewne ośrodki (centra), przy pomocy których człowiek może poznawać świat eteryczny i jego liczne zjawiska.