Richard Wilhelm, carl Gustav Jung i Cary F. Baynes, których intuicja umożliwiła wydanie księgi I Ching, przyczynili się również do wydania kolejnego tekstu taoistycznego. Starożytny Sekret Złotego Kwiatu odkryty został przez prof. Richarda Wilhelma, który rozpoznał w nim praktyczny przewodnik służący integracji osobowości. Niemiecki przekład Wilhelma, opublikowany jesienią 1929 roku, został natychmiast uznany przez C.G. Junga za łącznik pomiędzy jego własnymi badaniami psychologicznymi a intuicją Wschodu ich pokrewieństwo wielki psycholog ukazał w błyskotliwym i pełnym znaczenia komentarzu. książka zawiera również chiński tekst z 1794 roku, Księgę Świadomości i Życia, łącząc w sobie buddyjskie i taoistyczne wskazówki dotyczące medytacji.